De Zoektocht naar Tzanáta

De Zoektocht naar Tzanáta

De Zoektocht naar Tzanáta is het vervolg op mijn debuutroman De Vloek van de Tahiéra en het tweede deel in de serie. Het boek komt binnenkort uit!

bekroonde fantasy esoterie spirituele roman de zoektocht naar tzanata wendy gillissen literatuur
De Zoektocht naar Tzanáta © Wendy Gillissen, 2019

Het schemerde toen de Zieneres hem kwam halen. Rom was erin geslaagd zich te wassen en zijn tuniek weer aan te krijgen zonder zijn verband los te trekken.
‘Kom,’ zei ze met zachte stem. ‘De Patáni raad is klaar om je te ontvangen.’
De jonge Patáni hadden een vuur gemaakt in het midden van de oude binnenplaats. Ze lieten een aardewerken kan rondgaan, en vulden stenen bekers bij voor ze de kan doorgaven aan hun buren. Er viel een stilte over de aanwezigen toen Mýrtynn hem dichterbij bracht, geleid door haar voeten en haar gehoor.
‘Caleërte, Riórdirým.’ Ze spraken als één man. Hoewel de avond zwoel was, trok een huivering koude vingers over zijn rug. Zijn blik werd naar rechts getrokken, en hij ving een glimp op van Elárym. Het gezicht van de jonge Patáni leider was een masker van zelfbeheersing. Slechts zijn ogen verrieden een flakkering van emotie. Rom slikte en liet Mýrtynn hem naar zijn plaats bij het vuur leiden. Een jong Patáni meisje aan zijn linkerhand gaf hem een beker aan, haar ogen groot van ontzag. Elárym hief zijn beker op naar de donker wordende lucht. ‘Ayáa caltáno… op de vrijheid,’ en de jongeren volgden zijn voorbeeld.
‘Ayáa caltáno,’ murmelden ze met één stem voor ze hun bekers leegden.
‘Ayáa caltáno,’ weerklonk de stem van de Zieneres aan zijn linkerkant. Ze hief haar beker op naar de hemel, waar de eerste ster tevoorschijn piepte. ‘Op de vrijheid.’ Ze leegde haar beker en opende haar armen als om alle aanwezigen te omvatten. Toen vouwde ze haar handen in haar schoot en begon te spreken.

tzanata‘Dit verhaal,’ zei ze met een zachte stem, die toch ver genoeg reikte om in alle hoeken van de oude binnenplaats gehoord te worden, ‘is net zo goed voor de Bewaarder van Stormen als voor jullie. Het is een oud verhaal. Velen van jullie maken er deel van uit, en zijn erin verweven als draden op een weefgetouw. Het is een verhaal van schoonheid en glorie, van verdriet en verderf, en de enige juwelen die het versieren zijn de tranen van de Verlorenen, en van hen die ze nog steeds gedenken. De Patáni.’
Rom luisterde met zijn armen om zijn knieën geslagen, zijn zintuigen alert. De nacht vleide zijn fluwelen cape van duisternis over het land, en de lucht werd vervuld van de geluiden van zijn creaturen. Onzichtbare vleermuizen scheerden over de hoofden van de aanwezigen op zoek naar prooi. Het viel Rom op dat hoewel Elárym de Ontmoeting geopend had, het de Zieneres was die de leiding had, zij het op een subtielere wijze. Waar Elárym de Patáni voorging op het gebied van de strijd, leek het de Zieneres te zijn die hen in zaken van de geest leidde. Ze luisterden met onverholen aandacht, de jongste met open mond, een glinstering in hun donkere ogen, hun onverzorgde haar in hun gezicht als verwilderde kinderen in de ban van de verhalenverteller.
‘Eens,’ ging ze verder, ‘was de Citadel van Tzanáta een wonderbaarlijke plaats. Er was honger noch angst, en de mensen dansten ‘s nachts op de binnenplaats, als de vurige zon haar gezicht verborgen had en de hoog verheven sterren hun pad verlichtten.’
Haar weelderige vertelstijl deed Rom vreemd genoeg aan Yldich denken. Hij vroeg zich af of alle verhalenvertellers waren afgestemd op dezelfde vertellergeest, of ze nu Tzanatzi of Einache waren. Terwijl ze sprak, werd de hemel zwart en tolden de sterren langzaam rond boven hun hoofden, glinsterend als de juwelen van haar verhaal.

© Wendy Gillissen, 2020

De Zoektocht naar Tzanáta verschijnt in de lente van 2020.
Wil je op de hoogte gehouden worden van de verschijningsdatum?
Abonneer je dan op Wendy’s nieuwsbrief of houd Wendy’s Facebook pagina in de gaten!